Rotzaag!

Rotzaag!

Als ik geen contact maak, kan ik niet zagen. Als ik me te veel in het contact duw, kan ik evenmin zagen.

Als ik de zaag in mijn hand houd, en in mijn hoofd precies weet hoe zagen werkt en hoe het moet worden, gebeurt er niets met mijn hout. En als ik door blijf zagen, als het hout al door is, zaag ik in mezelf.

Als de zaag blijft steken, en ik word boos op de zaag, omdat hij het is die blijft steken, wordt er weinig door-gezaagd. Als ik denk dat ik er al ben, terwijl het hout nog niet is aangeraakt, blijft het hout zoals het altijd is geweest.

Zagen vereist precies de juiste hoeveelheid kracht. Niet te veel. Duwen werkt niet, dan loopt de zaag vast. Niet te weinig, dan zaag je niet. Zagen vereist precies de juiste richting. Niet 0*, niet 90*, maar 45*, zodat de tanden door het hout gaan.

Zagen vereist precies de goede houding van de zager. Stevig op je benen, je benen naast de zaag, anders zaag je in je been.

En zagen vereist focus, focus op mijn werk. Ik laat alles om mij heen gebeuren en zaag, en zaag en zaag. Wederom: duwen werkt niet.

Alleen zagen werkt. Met de juiste kracht, de juiste richting, de juiste houding, met het tempo dat werkt en in ritme. En we zingen ‘zagen, zagen, wiedewiedewagen…..’

Levenslessen in de praktijk/ Club GRONDIG HB

Voorbeelden komen uit mijn werk met kinderen en opvoeders in praktijk GRONDIG, uit club GRONDIG HB, trainingen Rots & Water, en coachtrajecten van ouders en kinderen. Overeenkomsten berusten niet op toeval. Wat ik beschrijf is menselijk, en zien we dagelijks terug in ons leven van alledag. In de praktijk en daarbuiten.

Ik ben er voor je, als je me nodig hebt.

Ik ben er voor je, als je me nodig hebt.

Tien is hij. Een intens belevende en denkende jongen. Hij zit tegenover me. Zijn voeten bungelen en schoppen onder de tafel. Hij heeft zijn blik naar beneden, zijn oren wagenwijd open. Zijn moeder zit naast hem, rechtop, alert. Haar ogen gaan van hem naar mij, en van mij naar hem, en weer en weer en weer. Zij zou alles wel voor hem willen doen. De jongen heeft veel ruzie met zijn moeder, en moeder geeft aan dat de jongen niets meer wil.

Ik vertel een verhaal. Over een kuiken dat opgroeit, bij zijn mama in de buurt. Een kuiken dat wat rondbanjert, en dan op verkenning uitgaat. Het kuiken beweegt zijn linkervleugel eens, het strekt zijn rechtervleugel eens uit. En de eendenmoeder kijkt naar haar zoon, en ziet dat het goed is…

De moeder schuin voor me maakt een beweging naar achteren. Zij leunt met haar rug tegen de leuning van de stoel. Haar ogen worden zacht. Ze kijkt naar de tafel waar ik één blokje langzaam laat verwijderen van het andere, wat grotere blok. Het kleine blokje richt zich op.

‘Groot’, zegt de jongen. Jij bent ook groot, zegt zijn moeder. Hun blikken vinden elkaar.

Leg eens een matje neer voor jouw plek, vraag ik de jongen. En leg eens een matje neer voor de plek van je moeder. De jongen legt zichzelf midden in de grote ruimte neer. Dan pakt hij het matje voor zijn mama. Hij legt het vlak voor zich neer. ‘Nee’, zegt hij. Hij pakt het matje op en legt het aan de andere kant van de ruimte, heel ver weg. ‘Nee’, zegt de jongen van 10, zoon van zijn moeder. Hij pakt het matje van zijn mama op, legt het zo’n metertje vóór zijn matje, en gaat op zijn eigen plek staan. ‘Zo’, zegt hij.

Ik vraag moeder om plaats te nemen op de plek die haar zoon zojuist heeft neergelegd voor haar. Ga er maar staan, en voel hoe het daar voor je is. Ik wil niet dat je van plaats verandert. Ik wil dat je voelt hoe deze plek voor jou is. De mama gaat staan. We ademen een paar keer diep, zodat ze goed kan voelen hoe het daar is, op die plek. Dan zakken haar schouders, en komt haar kin langzaam op. Ze kijkt haar zoon recht aan. met rustige ogen. Ook de jongen ontspant. Hij kijkt. Hij ademt in, en uit.

Als ik hem vraag welke beweging hij zou willen maken, doet hij een stap naar achteren en draait hij zich langzaam om. Ik leg mijn hand op de linkerschouder van moeder. Zij staat niet alleen. ook zij mag zich gesteund weten. Ik sta achter haar.

Ik geef de moeder een teken dat zij ook haar hand, die contact wilde maken met de jongen, op zijn schouder mag leggen.

“Ik ben er voor je, als je me nodig hebt”, zeg ik tegen moeder. Moeder zegt: “Ik ben er voor je, als je me nodig hebt, lieve jongen.” “Ga maar.”

 

Dit is een stukje uit de praktijk. Moeder en zoon komen langs voor een gesprek, want zoon zit niet lekker in zijn vel. Hij reageert veel boos, thuis vooral, op zijn moeder. Op school is hij eigenlijk heel rustig. In het gesprek is te zien, en te voelen, dat moeder veel voor haar zoon wil doen. Heel fijn, zo’n betrokken moeder. Nog fijner als zij deze intentie om kan zetten in acties die daadwerkelijk ondersteunend zijn, voor haar zoon, en zo ook voor haar en hun relatie. Moeder en zoon hebben hier beide iets te leren.

Prachtig om te zien hoe het moeder lukt om te blijven staan, op haar eigen plek, en naar haar jongen te kijken. Zij hoeft niet altijd iets te doen. De jongen voelt direct het vertrouwen, en daarmee de ruimte om zelf te voelen wat hij wil en kan. Hij hoeft moeder niet weg te duwen. Hij kijkt haar rustig aan, en draait zich om naar …. zijn doel… 

Het is even stil. Dan zegt de jongen: Ik wil graag weer op scouting.

 

Hadewych Simonis is trainer en coach voor Gevoelige Denkers in Monster. Zij werkt met kinderen, pubers en ouders aan het innemen van de eigen plek. Wie ben ik, wat wil ik, en hoe ga ik dat doen? Zij doet dit middels onder meer individuele trajecten, trainingen Rots & Water, en Rots & Water – HB, ouderbijeenkomsten, en oudercursussen.
Soms is minder aandacht meer aandacht

Soms is minder aandacht meer aandacht

Hij zegt wat. Moeder kijkt. Hij roept. Moeder kijkt en komt. Hij roept harder, moeder komt harder. Hij schreeuwt. Moeder neemt zijn schreeuw over. Zij lost het op. Zij lost hem op.

Zij zegt wat. Moeder kijkt. Zij roept. Moeder kijkt en komt. Zij roept harder, moeder komt harder. Zij schreeuwt. Moeder neemt haar schreeuw over. Zij lost het op. Zij lost haar op.

ouder en kind

Het lijkt een patroon.

Soms is minder aandacht meer aandacht. Het was de laatste zin vandaag in de praktijk vóór een weekje vakantie. Een zin die, vaker, op zovele manieren, in even zovele bewoordingen, hier klinkt. Een zin voor moeders.

Mama, ben je er? – Ja, schat ik ben er. Ik ben er als je me nodig hebt.

Hadewych Simonis is kindercoach en trainer voor denkers. In haar praktijk GRONDIG, in Monster, werkt zij met (hoogbegaafde) kinderen en hun ouders aan stevige grond onder hun voeten.
Ik weet wat ik wil en ik weet wat ik kan.

Ik weet wat ik wil en ik weet wat ik kan.

Over weerbaarheid:

Wat voel ik, waar en wanneer?
En waar in mijn lijf..?
En hoe in mijn lijf?

In mijn armen en benen….omdat ik wil vechten?

In mijn benen of schouders … omdat ik wil vluchten?

Onderin mijn buik… omdat ik verstijf van angst?

In mijn keel, omdat het me benauwt?

Hoog in mijn buik… omdat ik niet weet wat ik moet doen?

In mijn nek… omdat mijn nekharen overeind gaan staan?

In mijn schouders…. omdat ik mezelf wil beschermen?

In mijn ogen… omdat ik het niet wil zien?

In mijn knieën.. omdat ik door de grond wil zakken?

In mijn kaak.. omdat ik van me af wil schreeuwen?

In mijn keel… omdat ik tranen voel opkomen….?

Ik geef mezelf de tijd om na te gaan wat ik ergens van vind. Daarna kan ik kiezen hoe ik reageer.

the power of yet

The power of yet.

Maar hoe weet ik wat ik ergens van vind? Hoe weet ik wat ik dan moet doen? Wat is weerbaarheid? Moet ik daar dan ook mijn lijf voor kennen?

In de lezing zoeken we antwoorden op vragen als deze. We zullen spreken over verschillende aspecten van weerbaarheid: fysieke weerbaarheid bijvoorbeeld, en mentale weerbaarheid. En kijken wat ervoor nodig is om weerbaar te zijn.

Om in de stemming te komen verwijs ik vast naar een kinderliedje van Sesamstraat dat ik vanmorgen tegenkwam op t net: The power of yet! Welke boodschap heeft dit liedje, als je kijkt naar mentaal weerbaar zijn? Ik kom er natuurlijk op terug tijdens de lezing. Klik op de foto voor het liedje.

Nee hoor, er is niets aan de hand.

Wees maar niet bang. Het is niks. Kom maar hier, er is niets aan de hand.

angsten

Ik ben wel bang! Ik voel me bang. Ik durf niet. Er zit een groot zwart monster. Ik kan dit niet. Ik ben bang dat er iets gebeurt.

Wat is waar?

Wat is waar voor je kind?
Wat speelt zich af in het hoofd van je kind?

Je kind zal net zo lang huilen, roepen, zich verstoppen, boos worden, tot het zich gehoord voelt. Je kunt pas iets doen met iets dat er mag zijn. Als je angst er niet mag zijn, kun je deze ook niet oplossen.

Vertel me: wat zie je? Waar ben je bang voor? Luister je mee naar de beleving van jouw kind?

GRONDIG-tip voor opvoeders #4

uit de laatste nieuwsbrief. Deze ging over angst en drukte in het hoofd. Aanmelden voor de nieuwsbrief is heel eenvoudig.

Hadewych Simonis is trainer en kindercoach GRONDIG voor emotionele en mentale weerbaarheid. Ze geeft trainingen Rots en Water, ik leer leren, workshops en lezingen en coacht wiebelige kinderen èn hun ouders. Monster, kindercoach Westland

 

Niet doen, zeg ik toch!

zwembad

Loop niet over het putje.

Loop nou niet over ’t putje, straks glij je nog uit!

Wat zeg ik nou… NIET over dat putje!

We zijn in de kleedkamer van het zwembad, zoals iedere zondagochtend. Weinig geschreeuw en gedoe. Toch is daar soms een irritatie van een ouder en een kind. Een kleine irritatie die zo makkelijk voorkomen kan worden.

“Stap maar naast het putje. Daar sta je stevig. Linksom of rechtsom?” , zeg ik.

De moeder kijkt verrast naar haar zoontje, die met 1 been links en 1 been rechts het putje voorbijgaat.

Dan kijkt ze even naar mij en zegt:

Nu is het tijd voor de schoenen, Max. Eerst je linker, of eerst je rechterschoen?

Ze lacht. Samen kijken we naar Max, die rustig zijn schoenen aantrekt.

Ik zeg het 1 keer.

Ik zeg het rustig en duidelijk.

Ik zeg wat ik wil dat hij wel doet.

Ik geef hem een keuze.

Hadewych Simonis is trainer en kindercoach GRONDIG voor wiebelige denkers die steviger willen staan. Ze geeft trainingen Rots en Water, ik leer leren, en coacht wiebelige kinderen èn hun ouders.

10 april: lezing over mijn werkwijze, oa over de MatriXmethode, Monster.  Gratis voor lezers van de  nieuwsbrief.