door trainer en coach voor mentale en emotionele weerbaarheid | nov 14, 2025 | denken, doen, hoogbegaafd, Uncategorized
Je houdt van een bal, en gaat op voetbal. Waarom? Omdat je dan met mensen samen bent die ook van het trappen tegen een bal houden.
Je houdt van het bos en hutten bouwen. Je gaat op scouting. Waarom? Omdat je dan samen bent met mensen die van hetzelfde houden als jij, en het dus leuk vinden wat jij doet, en jou dan waarschijnlijk ook leuk vinden.
Je houdt van spelen met woorden, en goochelen met logica. Je gaat op … ?????
Is er dan niemand zoals ik? Ben ik anders? Ben ik misschien gek? Ze zeggen van wel, in mijn klas. Ze vinden me raar. Soms staren ze naar me, als ik iets zeg. Ik heb besloten mijn mond te houden. Ik heb besloten niets meer te doen. Ik heb besloten me dan maar op een andere manier te laten zien., nu worden zij gek van mij..
Van groot belang voor het hongerige brein van hoogbegaafde kinderen, is de intellectuele input. Van nog groter belang voor is het leren leren. Van zelf nog groter belang van het leren leren, is het leren kennen van jezelf. En van het allergrootste belang voor het leren kennen van jezelf is
het spelen met kinderen in wie jij jezelf herkent.
Vandaar dat ik alle kinderen van club GRONDIG HB, met introducee, uitnodig voor een speelmiddag op 11 juli, elders in Monster. Zij krijgen een uitnodiging per mail. Zonder kosten, mèt ouders.
door Hadewych | nov 14, 2025 | angst, denken, doen, hoogbegaafd
Zo gewend om eerst te denken en dan (eventueel) te doen, bleef hij zitten, waar hij zat. ‘Ik kan het niet’ – tot – ‘Ik kan het al.’, zonder enige handeling te hebben verricht. Een gave, en een makke, want: Hoe leer ik nou….?
Fietsen leren ging als volgt. Zelf naar buiten in zijn eentje. Kijken, kijken, kijken. Staand tegen het muurtje bij de speeltuin om de hoek. Geen beweging in zijn lijf. Alleen zijn ogen gingen van links naar rechts en af en toe naar boven.
Tot het moment dat hij naar huis liep, de sleutel van de schuur vroeg, zijn fiets pakte die hij nog niet had willen aanraken, en wegreed, zeggende: Nu weet ik hoe het moet, mam.
Hoezo denken met je handen? Denken doe ik met mijn hoofd. Proberen… doe ik in mijn hoofd. Doen… ja soms, als ik weet dat ik het kan.
Dus wat doen we bij ‘de Club’ ? Doen, handelen, voelen aan het materiaal, proberen, proberen, proberen. Proberen, proberen, en proberen. Het mag niet goed gaan! Wat de uitvinding doet, wordt bekeken, getest, en verbeterd. Net zolang verbeterd totdat het nog niet goed is! Wat doen we bij de Club? Schilderen met links, en met je mond. Bouwen met kaarten die niet blijven staan. Al doende leren zoals Keepvogel en Tungsten. En Buurman & Buurman.
Wat we (of ik) willen horen in de club:
Ik heb een idee, ik weet nog niet hoe ik het moet uitvoeren, maarrrr* ik ga het toch doen! Ik ga het proberen, wel 12 keer!
Denken doe je met je handen!
*) als opstap naar: ‘ennnnn’
De Club is Club GRONDIG HB, in Monster. We komen 1 keer per maand samen in de Cultuurschuur, om met en van elkaar te leren en te winnen van onszelf! We hebben 2 groepen jongsten (van ong. 5 t/m 7 jaar), 1 groep oudsten (van 8 – ong. 10 jaar) en vanaf januari de tienerclub (voor ong. 11-13 jaar)
Hadewych Simonis is kindercoach en trainer voor denkers. In haar praktijk GRONDIG, in Monster, werkt zij met (hoogbegaafde) kinderen en hun ouders aan stevige grond onder hun voeten.
door Hadewych | mei 9, 2018 | denken, hoogbegaafd, opvoeden
Denken
Ik kan hardop denken, ik kan in beelden denken, ik kan voor mezelf denken, en ik kan met een ander denken.
Als ik in mijn eigen hoofd blijf met een gedachte (of 1000), draait die gedachte rond en rond en rond, in een kringetje. Ik kom er niet uit. De gedachte evolueert niet.
Als ik mijn gedachte uitspreek, terwijl alleen ik luister, hoor ik haar, en reageert mijn hoofd met een aanvulling, een tegenspraak, een dwarsverband, een analogie.
Als ik mijn gedachte uit, aan een ander, vervolgt de ander mijn gedachte of streept de ander mijn gedachte door, of verandert mijn gedachte.
Maar ik volg ook graag (eerst) mijn eigen gedachtelijn, mijn eigen gedachtenkronkels. Vóór ik ze deel en toets en laat groeien of krimpen.
Denkpapier
Daartoe neem ik mijn denkpapier. Denkpapieren zien er bijvoorbeeld zo uit.
Dit zijn denkpapieren van Grondigers. We zitten bij elkaar, in club GRONDIG HB, met een 8-tal denkers van een jaar of 8. Ieder een plankje, een papier en een stift. En, natuurlijk, een vraag! Zoals vragen van de laatste club: Wat is de overeenkomst tussen een wiel en en een koprol? Maakt het wiel ook een salto? En wat als we de wrijving elimineren?
De denker die geneigd is snel zijn onaffe gedachte te ventileren (lees: roepend op te springen), leert bij zijn gedachte stil te staan en er zelf iets, of veel!, mee te doen.
Degene die stil blijft, en lijkt stil te blijven staan, – terwijl de raderen van binnen op volle toeren draaien-, leert op eigen manier, en tempo, vorm en uiting te geven aan de eigen gedachten. Zonder dat iemand anders daar iets van vindt, of op reageert, of dat dat kan gebeuren.
Oplossing
Zoals wij mensen lijken te denken dat voelen iets is waarop actie moet volgen, zo geven wij onze kinderen eveneens de indruk dat op vragen antwoorden moeten volgen, en op kwesties en gedachten daarover, oplossingen.
Zie je gevoel als limonadesiroop.
Zie je vraag als limonadesiroop.
Limonadesiroop lost op in water, maar … is de siroop dan weg …. ? Is limonade de oplossing…?
Ik nodig je uit om je vraag deze week te behouden, en niet op te lossen. Of op zijn minst de vraag te blijven zien. Ik nodig je uit om deze week de vraag van je kind niet op te willen lossen. Gebruik eens een denkpapier met jezelf, met je partner, met je kind. En kijk eens samen naar de limonadesiroop!
Denken stimuleer en train je door vragen te stellen en op vragen te gaan zonder deze op te (willen) lossen. Hierdoor groeit zelfkennis en eigenwaarde. Het autonome, intense, hoogbegaafde kind leert op zichzelf vertrouwen en groeit!
Hadewych Simonis is coach en trainer voor Gevoelige Denkers in Monster. In individuele begeleidingstrajecten en groepstrainingen werkt zij met kinderen, en hun ouders en begeleiders aan grond onder de voeten. Zodat de Gevoelige Denker weer stevig staat!
door trainer en coach voor mentale en emotionele weerbaarheid | aug 21, 2015 | denken, doen, hoogbegaafd
Duizend dingen in mijn hoofd. Mijn hoofd gaat sneller dan ik typen kan, sneller dan ik praten kan, en zeker sneller dan ik met mijn handen kan uitvoeren. Keer op keer loop ik vast. Simpelweg omdat ik niet op 7 zijpaadjes tegelijk kan lopen.
Ik heb er iets op gevonden.
Iedere keer als ik op 1 pad loop, benoem ik dat pad voor mijzelf. ‘Ik schrijf nu een blog over parkeren.’ Dit benoemen moet ik op een bepaalde, precies juiste manier, doen. Als ik het ’te licht’ kenbaar maak, trappen mijn hersenen er niet in. Maak ik het te duidelijk, dan verdwijnt de gedachteflow, stok ik, en weet ik niet meer waar ik mee bezig was. Als ik het mijn hersenen laat weten door hekjes neer te zetten aan de zijkanten van mijn pad, dan werkt het uitstekend. Dit pad volgen, dit pad volgen, en als ik een zijpaadje op wil, plaats ik een bordje. ‘bodymap lezen’. En als ik een zijpaadje op wil, plaats ik een bordje ‘obsessies, dwang, misdiagnose’. En als ik een zijpaadje op wil, plaats ik een bordje en schrijf de opdruk in mijn agenda.
Ik parkeer de zijpaadjes. En als het blog af is, kies ik een zijpaadje als hoofdweg.
Verscheidene kinderen uit mijn praktijk hebben een parkeerplek, of 2 of 3. In hun hoofd. En een vuilnisbakje of een vulkaan ernaast, om alles in te gooien wat weg kan. Iedere avond even hoofd opruimen! En iedere dag tijd nemen om met de parkeerplekken aan de slag te gaan. Geweldig fijn voor hen dat ze op deze manier onderscheid kunnen maken tussen focus, denken, creatief denken, en dromen. Alle vier een fantastisch goedje, maar wel op het juiste moment!
Hadewych Simonis is kindercoach en trainer voor denkers. In haar praktijk in Monster werkt zij met (hoogbegaafde) kinderen en hun ouders aan een stevige grond onder hun voeten.
door trainer en coach voor mentale en emotionele weerbaarheid | jun 5, 2015 | denken, grondig staan, kracht
Ik ben een heel vervelende kindercoach. Ik luister, natuurlijk, ik luister scherp. Ik volg, ik kijk. En ik vraag. Maar daar blijft het niet bij. Ik vraag, en ik vraag en ik vraag. Niet naar iets anders, nee ik vraag gewoon door. En toen, en toen, en dan, en dan, en wat nog meer, en meer, en nog meer… Een heel vervelende gewoonte van mij 😉
smoezen
Kinderen zijn er heeeeel blij mee. Een zucht, nog een zucht, langzaam zie ik ze zakken. Er ontstaat een modus van ontspanning. Waarin alles er gewoon is. Alle fratsen en frutsels, alle bedenksels, stoerdoenerij en smoezen verdwijnen, en daar komen we op een heel mooi stukje. Een mooi stukje grond.
grond
Ik ga niet graven. Nee, we zijn er al. We zitten op de grond. Op dat stukje grond, door alle gedoe heen, kunnen we namelijk aan de slag. Daar kunnen we op bouwen. Grondig.
Zo ook gisteren. Hij pufte, en zuchtte, en steeds meer zag ik hem tevoorschijnkomen. Plots stond hij op en liep een stukje weg. Nu ben ik moe. En voor hij ‘heerlijk’ in zijn moeheid kon verdwijnen, zei ik: Dat snap ik. Een deel van jou heeft keihard gewerkt en is hartstikke moe. Dit is het moment dat je kunt opgeven. ‘Ik geef altijd op’, zei hij.
kracht
Ik herinnerde hem aan zijn bewoordingen voor zijn armkracht en beenkracht, waar hij uitgebreid over had verteld, en nodigde hem uit met een trapkussen. Wakker, stralend. Zijn lijf had blijkbaar nog wel energie. Wàt een kracht!
Zo schakelde hij, met een kleine wegwijzer van deze heel vervelende kindercoach, over van zijn emotie, naar zijn lijfkracht. En hield hij mij met mijn irriterende bezemsteel buiten zijn eigen ruimte. Puur met zijn grondige aanwezigheid in zijn lijf en rustige blik.
grondig
Wat hij nog niet wist, was dat we daarna natuurlijk doorgingen met zijn hoofd, deel drie. Maar dat was nu een ‘makkie’. De belangrijkste hobbel voor hem was al genomen. Ik nam afscheid van een jongen die me recht aankeek en een stevige handdruk gaf, grondig.
Hadewych Simonis is kindercoach en trainer in mentale en emotionele weerbaarheid, kinderpraktijk GRONDIG, in Monster, Westland. #clubHB #ikleerleren #breinleren #coaching #Rots&Water #BalAVisX #kinderen #pubers #ouders #Monster
door trainer en coach voor mentale en emotionele weerbaarheid | apr 21, 2015 | angst, denken, kracht
Rood is fel, scherp, en dringt zich snel op.
Groen is rustig, fijn, groot, en heeft de neiging zich op de achtergrond te plaatsen.
Zo gaat dat ook met gedachten.
In de weerbaarheidstraining Rots & Water laat ik de kinderen ook met hun gedachten stoeien. Welke helpen je? En welke zitten in de weg? Zo ook vanmiddag.
Er gebeurt iets: een Geval, je voelt iets: een Gevoel. En wat gebeurt er dan? Dan dringt zich een Gedachte op. Je maakt een Gedachte. En wat doet die gedachte…? Die maakt dat je je òf beter gaat voelen, òf slechter. Je gevoel wordt een positieve of een negatieve emotie: Gevolg. En in die emotie volgt jouw Gedrag.
En laat het nu je denken zijn, wat je kunt sturen!
Stel, een voorbeeld van vanmiddag:
Vrijdag hoor ik of ik aangenomen ben op de school waar ik heen wil. Ik voel me zenuwachtig, een beetje bang. Ik ben bang dat ik het niet gehaald heb. Ik denk dat ik niet mag. Ik ben niet goed genoeg.
Met zijn allen kijken we ernaar met de 4 G’s:
Geval: aangenomen op school of niet
Gevoel1: bang en zenuwachtig
Gedachte: Ik heb het niet gehaald. Ik mag niet. Ik ben niet goed genoeg.
Gevolg en Gedrag: Ik ben reuze bang, ik wil niet dat het vrijdag is, ik wil ziek zijn. Ik ben chagrijnig, stil, en ik doe niets meer op school.
De kinderen vallen zijn rode gedachten aan:
Weet je zeker dat je het niet gehaald hebt? – Nee.
Weet je zeker dat je niet mag? – Nee.
Weet je zeker dat je niet goed genoeg bent? – Ehh, nee.
Wat weet je wel?
Nou: 5 % valt af. Ik mocht de test wel doen, dus daar ben ik goed genoeg voor. Mijn meester, mijn school, mijn ouders zeggen dat ik die school aankan.
Wat zijn dan je groene gedachten?
Ik heb mijn best gedaan. Ik heb ’t ook voor mij goed gedaan. Ik weet wat ik kan. En 95% haalt ’t!
Wat doen deze groene gedachten met je Gevoel?
Ik voel me een stuk rustiger. Het is wel ok.
Bijna iedereen haalt ’t en ze zijn eigenlijk gek als ze mij afwijzen! Aan mij ligt het dan in ieder geval niet!
Probeer deze maand, onder het rood, het groen te zien.
Het is rustig, fijn, en groot, en heeft de neiging zich achter rood te verschuilen…
Rots & Water weer in het najaar, individuele trajecten voor kinderen (en ouders) op dinsdag, woensdag en donderdag, Brugklastraining start 19 mei, en Club GRONDIG HB op de zondagen. kinderpraktijkGRONDIG, Monster, Westland. Zie de agenda
Hadewych Simonis is coach en trainer in mentale en emotionele weerbaarheid, kinderpraktijk GRONDIG, in Monster, Westland. #clubHB #ikleerleren #breinleren #coaching #Rots&Water #BalAVisX #kinderen #pubers #ouders #Monster
